اوضاع امنيتي شمال كابل وخيم تر شده است

در بمباران هوايي پايگاههاي مخالفين مسلح دولت در ولايت كاپيسا، بين 30-35 غير نظامي به قتل رسيده اند.

با افزايش حملات تروريستي در يك ماه اخير، جبهه تازه اي برعليه نيروهاي دولتي و قواي خارجي در ولسوالي هاي تگاب و نجراب ولايت كاپيسا باز شده است. در يك ماه گذشته دراين نواحي در حدود 8 حمله تروريستي بر ضد نيروهاي خارجي انجام يافته است.

افزايش درگيري هاي نظامي در ولسوالي هاي تگاب و نجراب در شرايطي صورت مي پذيرد كه اين نواحي، در نزديكي پايگاه  نظامي آمريكا در  بگرام واقع شده اند. پايگاه هوايي بكرام بزرگترين پايگاه نظاميان آمريكا در افغانستان مي باشد.

گسترش ناامني در مناطق مركزي و شمالي كشور، نگراني زيادي را بين مردم اني مناطق برانگيخته است. ابهامات زيادي نيز پس از ايجاد نا امني هاي اخير بين مردم ايجاد گرديده است.

ولسوالي هاي تگاب و نجراب در زمان مقاومت غالباً بيشتر ميزبان پايگاههاي نظاميان تحت امر احمد شاه مسعود و حزب اسلامي گلبدين حكمتيـــار بود.

به نظر مي رسد كه نيرو هاي زير فرمان گلبدين حكمتيار در اين مناطق را آماده نبرد با دولت شده اند.

اين حزب با انتشار اعلاميه اي، ضمن رد عضويت افرادو گروههايي كه اخيراً در خيمه لويه جرگه كه در كابل بنام حزب اسلامي گردهم آمده بودند در اين حزب ، آورده است كه:

حزب اسلامي، به جهاد بر ضد اشغالگران باور دارد و انتخابات در موجوديت نيروهاي اشغالگر صليبي هيچ ارزش ندارد. اين حزب همچنين در اعلاميه خود بر جنگ عليه نيروهاي خارجي تاكيد ورزيده است.

نظر به ديدگاههاي جنگ طلبانه در اعلاميه فوق، حزب اسلامي همچنان در صدد ضربه زدن به صلح شكننده فعلي
مي باشد. به شمول برخي ولايات جنوبي، تعدادي از ولايت ها و ولسوالي هاي اطراف پايتخت نا امن شده است.

مجلس سنا خواستار قانونمند شدن حضورنيروهاي خارجي شد

به دنبال تقاضاي مكرر برخي گروههاي سياسي ودر رأس ، شوراي متحد ملي ، مجلس سناي افغانستان نيز درجلسه 22 اسد خود ، خواستار قانونمند شدن حضور نيروهاي خارجي دركشور گرديد.

اين تقاضا درشرايطي صورت مي گيرد كه طي ماههاي اخير ، كشتار غير نظاميان توسط نيروهاي خارجي ، افزايش سرسام آوري داشته است . برخي از نمايندگان شوراي ملي ، سربازان خارجي را ، نيروهاي اشغالگر مي دانند وخواستار خروج اين نيروها از افغانستان مي باشند، آنان حتي مسئله قانونمندي حضور خارجي ها را امري نامفهوم مي پندارند. اما عده اي ديگر معتقد ند كه خروج نيروهاي خارجي از افغانستان ، در شرايطي كه مداخلات كشورهاي منطقه وجود دارد وپاكستان همچنان مترصد ضربه زدن به افغانستان مي باشد واز جانب ديگر حلقات جنگجوي طالب والقاعده در افغانستان ، تحركات گسترده اي يافته اند، خروج سربازان ناتو وقوت هاي آيساف به صلاح نيست. بااين حال ، آنان پيشنهاد مي كنند تا عمليات نيروهاي خارجي برعليه طالبان درهماهنگي كامل با ارگانهاي امنيتي افغانستان انجام شود، بجاي اتكا بر كميت وكيفيت عملكرد سربازان خارجي ، ارتش ملي افغانستان تقويت شود، پايگاهها و گشت وگذار سربازان خارجي به بيرون از شهرها منتقل گردند. امنيت شهرهاي افغانستان به ارگانهاي امنيتي داخلي واگذار گردند واين نيروها درسرتاسر افغانستان ، درهماهنگي كامل با مسئولان دولتي در هر ولايت به فعاليت بپردازند ودر مجموع، حضور بي پرواي آنان، قانونمند وتابع مقررات براساس منافع ملي افغانستان گردد.

به نظرمي رسد كه هيچكدام از دوخواسته فوق الذكر مورد پذيرش كشورهاي خارجي خصوصاً ايالات متحده آمريكا نباشد . آنان نه تنها در صدد خروج از افغانستان  نمي باشند كه حتي طرح
قانو نمندي حضور نيروهاي شان را ناممكن مي دانند. به گفته برخي تحليل گران ، قوت هاي زورمند خارجي در افغانستان ، ترجيح مي دهند تا نيروها وامكانات خويش را از افغانستان خارج سازند، اما به طرح قانونمندي ، تن ندهند.

پاكستان؛ دوست يا دشمن؟!

درجريان اجلاس سران سارك درسريلانكا، آقاي حامد كرزي بسيار دوستانه با يوسف رضا گيلاني، نخست وزير پاكستان، دست داد و در جريان اين نشست با وي مجدداً به توافقاتي دست يافت، دو كشور توافق كردند تا مذاكرات خود را از سر بگيرند.

آخرش نفهميديم كه اين پاكستان، دوست ماست يا دشمن ما؟

آقاي حامدكرزي بارها از پاكستان به عنوان دوست و برادر ياد كرده است و بارها و بارها نيز پاكستان را در نا امن ساختن افغانستان، مقصر قلمداد نموده است؛ گاهي دست داده وگاهي رو گردانده است، شايد سياستمداران و دولتمردان پاكستاني هم حيران باشند كه چرا رئيس جمهور افغانستان تا به اين ميزان، نا استوار است! اما براستي كه اين معادله، كمي دشوار مي‌باشد چرا كه آقاي كرزي را هنوز كسي به درستي نشناخته است يا حداقل هنوز كسي نفهميده است كه جناب ايشان چه مي‌خواهند و در افكارشان چه مي‌گذرد؟ ده روز قبل، شوراي وزيران فيصله نمود كه گفتگوها با پاكستان قطع شود، دليل اين عمل اشتراك پاكستان در حوادث هشتم ثور در ورزشگاه كابل و انفجار در سفارت هندوستان بود. از آن پس، بسياري از رسانه‌ها وسياستمداران غربي نيز، پاكستان را به حمايت از تروريسم متهم ساختند، نظاميان آمريكايي هم، آنچنان در مرزهاي پاكستان به گشت وگذار پرداختند كه از اين جنب وجوش‌ها بوي حمله بر بخش هايي از خاك پاكستان به مشام مي‌رسيد؛ با آن هم با وجود همنوايي هاي موجود، جناب آقاي كرزي در جريان اجلاس سران سارك (كشورهاي آسياي جنوب شرقي) با نخست وزير پاكستان، از در دوستي در آمد و خط بطلان برگفته‌ها و تصاميم قبلي خويش كشيد. در اينجا، پيچيدگي‌هايي وجود دارد؛ معلوم نيست كه آيا آقاي كرزي يك شخصيت بسيار پيچيده يا نااستوار است، يا پاكستان داراي سياست‌هاي بسيار مبهم، مغلق يا نا پايدار مي‌باشد؟

هرچه باشد، يك نكته مورد اتفاق همه است، اين نوع سياست، به هيچ عنوان به نفع افغانستان نيست. بسياري از تحليل گران اين نوع بازي هاي كودكانه را تحقير افغانستان مي دانند.

آقاي كرزي وبسياري از اعضاي كابينه، دولت پاكستان را مورد تاخت و تاز قرار مي دهند اما وزير امور خارجه سلب اعتماد شده كشور، دست وزير خارجه پاكستان را در يك كشور اروپايي به گرمي مي فشارد و او را دوست عزيز خود خطاب مي كند؛ شوراي وزيران، تعليق مذاكره با پاكستان را فيصله مي كند اما آقاي كرزي چند روز بعد، بدون هيچ هماهنگي تصميم منطقي يا غير منطقي كابينه خود را خط بطلان مي كشد. اما به نظر مي رسد كه پاكستاني ها، زياد خود را به آب و آتش نمي زنند. آنان چيزي نمي گويند كه فردايش پشيمان شوند. سياستمداران پاكستاني حقه بازي وشرارت پيشگي را به خوبي ياد گرفته اند ولازم است تا درمقابل آنها از پختگي و عقلانيت سياسي كار گرفته شود، چيزي كه تا بحال درمنطق سياسي دولتمردان ما به چشم نيامده است.

آي اس آي از وزارت دفاع به وزارت داخله پاكستان داده مي شود!؟

تلاش هايي در جريان است تا سازمان استخباراتي نظامي پاكستان (I.S.I) تحت فرمان وزارت داخله اين كشور، قرار گيرد. گزارش هاي موجود مي رساند كه برخي از دول غربي به شمول دولت انگليس، جهت كاستن از حجم فعاليت هاي تخريبي و تروريستي سازمان جاسوسي پاكستان، از اين طرح حمايت مي كنند تا ساختار اين سازمان مخوف را از وزارت دفاع پاكستان جدا و به وزارت داخله اين كشور بسپارند.

در طول سالهاي گذشته، آي اس آي به دليل روابط بحراني هند و پاكستان و همچنين درگيري و مداخلات فراوان در امور افغانستان به يك سازمان قدرتمند و با نفوذ در پاكستان تبديل شده است...

رؤساي ارتش اين كشور غالباً از ميان اعضاي ارشد سازمان استخباراتي اين كشور انتخاب مي گردند. (I.S.I) ستون فقرات ارتش اين كشور را تشكيل مي دهد. اما آيا ارتش اين كشور اجازه جدايي سازمان استخباراتي نظامي را از پيكره اش خواهد داد؟ برخي ارقام حاكي از آن است كه 40 درصد كل بوديجه پاكستان را ارتش اين كشور مي گيرد كه از اين مجموع، 50 درصد آن را سازمان جاسوسي (I.S.I) در اختيار مي گيرد. از جانب ديگر، بسياري از كار خانه هاي بزرگ در پاكستان، متعلق به اردوي اين كشور مي باشد.

طرح ياد شده، بنا به دلايلي از جانب حكومت اين كشور، تحت فرمان يوسف رضا گيلاني نخست وزير پاكستان، ارائه شده است. اما منتقدين اين طرح معتقدند كه واگذاري اين مرجع قدرتمند به وزارت داخله كه غرق در فساد و آلودگي هاي اداري مي باشد، غير ممكن است.

طرح فعلي حكومت، جهت تصويب بايد به پارلمان سپرده شود و پس از تصويب دستگاه تقنيني به امضاي پرويز مشرف، رئيس جمهور پاكستان برسد.

موقعيت سياسي و راهبردي (I.S.I) همواره در پاكستان به عنوان يك بحث عمده مطرح بوده است. اين سازمان در زمان جنرال ضياءالحق و پس از وي قدرت غيرقابل مهاري در پاكستان يافته است كه همواره در جهت تامين منافع برخي از حلقات خاص، فعال بوده است.

 اين سازمان جدا از فعاليت هاي تخريبي برون مرزي در افغانستان و هندوستان، در درون پاكستان نيـــز از جانب برخي گروه هـــاي سياسي، مثل حزب نشنل پارتي به عنوان يك خطر و   يك مــانع بزرگ پنداشته مي شده است.

فرمان بي اعتبار رئيس جمهور!

پس از آنكه در اثر تداوم حملات كوچي ها بر مناطق بهسود و دايميرداد ولايت ميدان، مردم هزاره به خروش آمدند،  قبل از برگذاري راهپيمايي عمومي از جانب آنان، حامد كرزي بر اساس فرماني، به آن دسته از كوچي هايي كه به مناطق متذكره رفته و با مردم محلي درگير شده بودند، از آنان خواست تا محل واقعه را ترك و به محلات زندگي زمستاني شان باز گردند.

پس از صدور اين فرمان، نه تنها كوچي ها اعتنايي به آن نكردند كه يكي دو روز بعد از صدور اين فرمان، مجدداً با مردم محل، درگير شده و خانه هاي آنان را به آتش كشيدند. در اثر درگيري هاي تازه در چند روز گذشته پنج نفر از متنفذين محلي مردم هزاره كه به گفته مردم محل، در راستاي ايجاد تفاهمات طرفيني فعاليت مي كردند، توسط كوچي به قتل رسيده اند.

داكتر محمد علي جعفري، محمد موسي قلندري، شيخ محمد انور، محمد علي ملايمي و سيد احمد شاه از جمله كشته شده گان به دست كوچي ها بعد از صدور فرمان حامدكرزي مي باشند.

گزارش هاي ديگر، حاكي از آن است كه  گروه طالبان از طرف ولسوالي اندراب ولايت غزني وارد ولايت ميدان شده و به جمع مردم كوچي مي پيوندند. کوچی ها خانه های مردم هزاره را به آتش می کشند٬ وسایل خانه ها را به غارت می برند٬ مزارع  مردم را نابود می سازند. حتی وسایلی از خانه مردم هزاره که به کارشان نمی آید از بین می برند. 

مردم مناطق بهسود و دايميرداد توقع داشتند تا با صدور فرمان رئيس جمهور، مبني بر خروج كوچي ها از مناطق ياد شده و پرداخت خسارات ناشي از بازگشت زود هنگام آنان، مردم كوچي ساحه درگيري را ترك نمايند ولي آنچه عملاً به اثبات رسيد آن بود كه فرمان آقاي كرزي بدلايلي كه هنوز به درستي روشن نيست، از جانب عناصر مسلح، پذيرفته نشده است. برخي از باشندگان محلي كه از مناطق جنگي آواره شده و به كابل، پناه آورده اند مي گويند كه آنان از جانب حكومت مايوس شده اند گلايه مندند كه فرمان رئيس جمهور مملكت براي برخي از عناصر زورگو، اعتباري ندارد و آقاي كرزي فقط بر سر مردم مظلوم، تحكم مي كند.

"حقيقت" تلخ است !

 

پس از بازداشت محمد نصير فياض، خبرنگار تلويزيون آريانا، از سوي رياست امنيت ملي، هيئت وزيران مطابق به فيصله نامه ي جديد خود از رسانه ها خواسته اند تا متعرض شخصيت هاي ملي و وزراي كابينه نشوند. آقاي فياض كه برنامه حقيقت تلويزيون آريانا را تهيه واداره مي‌كرد، توانسته بود تا يكي از برنامه هاي پرمخاطب اين تلويزيون را به نمايش بگذارد. وي  در برخي از اين سلسله برنامه ها به سراغ اعضاي كابينه رفته و توانسته بود تا آنان را در گفتگويي داغ به چالش بكشاند. از جانب ديگر، عبدالكريم خرم وزير اطلاعات وفرهنگ نيز، برخي رسانه ها را متهم نمود كه به تشويش اذهان عمومي مي پردازند وعده اي از رسانه ها نيز از منابع خارجي پول دريافت مي دارند. آقاي خرم مي گويد كه رسانه ها بايد تفتيش شوند تا منابع تمويل آنان ، روشن گردد. اين سخن  درحالي گفته مي‌شود كه در كشور هاي ديگر، غالباً دولت ها، بخشي از درآمد ناخالص ملي را در اختيار احزاب و رسانه ها قرار مي‌دهند تا آنان بتوانند به عمر كار سياسي و مطبوعاتي خويش ادامه دهند. اين درحالي است كه دولت نه تنها تابه حال توجهي به رسانه ها نداشته است بلكه پس از روي صحنه آمدن آقاي خرم عملاً در جهت مبارزه با آزادي بيان عمل نموده است . بسياري از مسئولين رسانه ها، اذعان داشته اند كه آزادي بيان در افغانستان از زمان روي كار آمدن آقاي خرم وزير فعلي اطلاعات و فرهنگ،  درحال محدود شدن بوده است.

نكته قابل ملاحظه در باز داشت خبرنگار تلويزيون آريانا اين است كه وي برخلاف قانون رسانه هاي همگاني توسط نيروهاي امنيت ملي توقيف شده است، در حاليكه اگر اين ژورناليست، جرمي مي داشت بايد توسط مرجع با صلاحيت در بخش رسانه ها مورد باز پرس قرار مي گرفت. بعد از زنداني شدن آقاي داكتر خليل نرمگوي كه بخاطر چاپ نوشته اش در پيام مجاهد كه سرانجام، چند روز قبل آزاد گرديده است؛ دستگيري محمد نصير فياض دومين مورد از اين عمل، ظرف روز هاي اخير مي باشد.

باز داشت اين خبر نگار ، نگراني هاي زيادي را در ميان اهالي رسانه برانگيخته است . فشار بر اهالي مطبوعات بيانگر اين واقعيت است كه بيان حقيقت براي دولتمردان و سردمداران اين كشور بسيار تلخ است. با اين حال، نصير فياض براثر فشارهاي رسانه‌اي از حبس آزاد شد اما دستگاه امنيت، با اين عمل خويش، زير فشار قرار گرفته است. در طول سالهاي اخير، بواسطه فشار مراجع دولتي و افراد زور مند و مسلح، برخلاف عرف ژورناليستي، بسيار از خبرنگاران و رسانه هاي كشور،  دست به خود سانسوري زده اند. دولت افغانستان بيش از همه از آزادي بيان بعنوان دستاورد ياد كرده است.

اوباما، محبوب تر از مک کین در عراق و افغانستان

در سال 2003 زماني‌كه تيم جنگ طلب اطراف جرج بوش، قصد حمله بر عراق را نمود سناتور باراك اوباما در زمره مخالفين سرسخت يورش به اين كشور قرار گرفت. در آن زمان، آمريكا مصروف جنگ در افغانستان بود واز نظر اوباما وهمفكران دموكراتش آمريكا توان اداره جنگ در دوكشور با خصوصيات متفاوت را نداشت.

آمريكا پس از حمله بر عراق، كم كم ابتكار جنگ در افغانستان را نيز از دست داد، يعني نه در عراق برنده شد ونه در افغانستان توانست اتوريته خود را حفظ كند. در گذار از بوش جنگ طلب، اوباما اين جوان سياه چهره بي باك توانست رقيب سرسخت خود هيلاري كلينتون را از ميدان خارج سازد، او در مقابل رقيب جمهوريخواه خود جان مك كين اين كهنه سرباز جنگ ويتنام نيز شانس بيشتري براي پيروزي دارد، در صورت كاميابي نهايي، اوباما در واقع، ميراث‌دار كشوري خواهد بود كه ازلحاظ اقتصادي بطور بي سابقه اي سير نزولي يافته، واقتدار واتوريته اين كشور درسطح جهان كاملاًخدشه دار گرديده است.

 او احتمالاً سكان هدايت كشوري را دردست خواهد گرفت كه درعراق وافغانستان، به بن بست رسيده وتروريزم درسطح جهان نه تنها توسط دارودسته بوش نابود نشده كه بطور بي‌سابقه‌اي دراين كشورها ودر پاكستان  قوت يافته اند.

عراق درهيچ زماني،آنچنان كه فعلاً دچارهرج ومرج وتفرقه وتشتت است نبوده است؛ هيچ زماني پديده شوم انتحار درعراق و همچنين افغانستان وپاكستان وجود نداشته است.

با آمدن سربازان وسيستم نظامي آمريكا درعراق ،تفرقه ونا امني مطلق درآن كشور،حاكم شده است، نظام مستبد بعث تحت فرمان ديكتاتوري بنام صدام حداقل توانسته بود تا باوجود استبداد سياسي، امنيت عراق راحفظ كند و از تفرقه افكني مذهبي وقومي خود داري ورزد. مردم عراق غالباً از تيم جنگ طلب جمهوريخواه آمريكا مي هراسند، دليل ترس آنان ازامثال جرج بوش وجان مك كين، روشن است. درجنگهاي هر روزه عراق ودرانفجارات قوي ودرانتحارات گاه وبيگاه، در اين كشور دهها نفر عراقي به قتل مي رسند واينك عراق، ناامن ترين كشور دنيا است. اوباما گفته است كه در صورت پيروزي در انتخابات نيروهاي آمريكا را پس از گذشته 16 ماه ازعراق، خارج خواهد كرد و اين همان چيزي است كه اكثر مردم وساستمداران عراقي آن رامي خواهند، به همين جهت اوباماي سياه پوست به دليل وحشت عراقي ها از مك كين وبه دليل نظرات فوق، تا حدودي محبوب عده كثيري از مردم عراق مي باشد.

پس ازعراق، افغانستان، نا امن ترين كشور دنياست، به نظر مي رسد كه مردم افغانستان نيز آقاي اوباما را به واسطه رويكردهاي منطقي ترش نسبت به مك كين، ترجيح مي دهند،

هرچند كه تمايل اوباما به افزايش سربازان آمريكا درافغانستان، چندان مورد قبول مردم افغانستان نمي باشد ولي سخن صريح وي كه تروريسم را از داخل خاك پاكستان از بين خواهد برد، نكته اي است كه مردم افغانستان آن را بسيار مي پسندند.

سخنان نظريات اوباما در رابطه با خطر تروريسم درپاكستان و لزوم مبارزه با تروريست هاي پاكستاني ونابودي القاعده در داخل خاك آن كشور، حتي بر نظرات دولت جمهوريخواه اين كشور نيز تأثير گذاشته وآنان كم كم تسليم اين نظر سناتور دموكرات قرار مي گيرند. گزارش هاي جديد، حاكي از آن  است كه نيروهاي آمريكايي، سرگرم تحركات تازه در مرزهاي پاكستان هستند.

عراق بي حوصله و افغانستان بي خيال

 

چندی قبل دولت عراق، خواستار خروج نيرو هاي آمريكايي از عراق، طي يك جدول زمان بندي شد.معاون نوري المالكي اعلام كرد كه مقامات عراقي رسماً مكتوبي حاوي پيشنهاد رسمي عراق مبني بر تعيين جدول زماني، براي خروج آمريكايي ها از عراق به مقامات آمريكايي حاضر در اين كشور ارائه داده اند و براي تطبيق آن يا جهت گرفتن توافق آمريكا با پيشنهاد متذكره، با آمريكايي ها به مذاكره خواهند نشست.

اين در خواست درشرايطي مطرح مي‌شود كه كشور عراق درگير ناامني هاي فراوان و جنگ هاي داخلي در اين كشور مي باشد. اختلافات قومي ومذهبي در اين كشور، بسيار است وفعاليت هاي گروههاي مسلح مخالف دولت، در اوج خود قرار دارد.

با فاصله اي دور از عراق، ايالات متحده آمريكا در افغانستان هم حضور دارد. اما به نظر مي رسد كه در اينجا قضيه، برعكس عراق است. دولت افغانستان نه تنها خواهان تداوم حضور آمريكا در اين كشور، بل متمايل به افزايش نيروهاي نظامي كشورهاي خارجي در افغانستان نيز مي باشند. اين خواسته ها برخلاف نظر مردم و سياستمداران افغان مي باشد. حلقات سياسي در داخل افغانستان همواره خواهان قانونمندي حضور نيروهاي خارجي دركشور مي باشند اما نه خارجي ها و نه هم مقامات دولتي دراين راستا، توجهي نكرده اند. به نظر مي رسد كه مقامات عراقي، دريافته اند كه حضور نيروهاي خارجي در آن كشور، نه تنها كمكي به تأمين امنيت عراق نكرده است، بلكه وجود آنان، باعث تقويت گروههاي افراطي وگسترش حملات انفجاري و انتحاري گرديده است. اين مسئله را دولتمردان افغان، با بي تفاوتي نگريسته اند و هنوز هم درك نكرده اندكه حضور غير موثر يا كم تأثير نيروهاي خارجي در افغانستان نه تنها سود چنداني به حال مردم و امنيت كشور نداشته، بلكه اين نيروها با كشتار عمد يا غير عمدي مردم غير نظامي در برخي از ولايات، باعث نارضايتي هاي روز افزون مردم افغانستان از حضور نيروهاي غربي در افغانستان گرديده اند. مردم افغانستان، خواهان تقويت بنيادهاي امنيتي ارگانهاي مسلح افغانستان مي باشند و علاقمند آن هستند تا ارتش وپوليس ملي افغانستان خود كفا گردند.

خروج نيروهاي خارجي درشرايط فعلي از افغانستان، چندان به صواب، نزديك نيست اما قانونمند شدن حضور اين نيروها، با رويكردي برتقويت ساختارهاي دفاعي وامنيتي افغانستان مي تواند تا حد زيادي بردگرگون ساختن اوضاع نا آرام كنوني، موثر افتد.

لازم به يادآوري است كه سربازان خارجي در اين اواخر به وفور، مردم غير نظامي را به قتل‌رسانده اند و موجبات خشم روز افزون مردم را فراهم آورده اند. مردم افغانستان بر خلاف شش سال قبل كه رويكرد مثبتي به حضور كشور هاي خارجي در افغانستان داشتند، اكنون به فعاليت اين نيروها در مناطق مختلف افغانستان به ديده شك مي نگرند.

 

ملاي بي عمل!

آقاي كرزي، در نشستي كه 22سرطان با ‍‍‍‍روساي برخي از رسانه ها داشته، از آنان خواسته است تا مردم را به مشاركت، ترغيب نمايند و كمك كنند تا كشور به سوي خود كفايي سوق داده شود.

با اين حال، وي با تاكيد بر نقش رسانه ها، گفته است كه هر قدر انتقاد داريد، انتقاد كنيد؛ ما در اين مرحله مثل خريطه بوكس براي تمرين دموكراسي هستيم. (به نقل از روزنامه 8 صبح 336) هر چند كه رابطه بين خريطه بوكس و دموكراسي از نظر آقاي كرزي بر ما آشكار نيست، اما جالب توجه اين است كه چرا جناب ايشان در چنين مقطعي به رسانه ها، سلام داده اند و چه اتفاقي افتاده است كه از طريق مطبوعات، در اين مرحله مردم را به مشاركت فرا مي خوانند؟! اگر آقاي كرزي اعتقاد به مشاركت دارند؛ اولاً: چرا تا بحال، مشاركت سياسي و مردمي را ناديده مي گرفتند و فقط با اتكابه مشوره ها و اعمال نفوذ حلقات خاص قومي اطراف خويش، عمل مي‌كردند؟ ثانياً اگر ايشان واقعاً معتقد به مشاركت هستند، چرا در ميان مطبوعات مدعو، از برخي نشريات مخالف حكومت، در محفل خود دعوت نكردند؟ جالب است كه خريطه بوكس، تحمل حضور اين نشريه ها را نمي توانسته است!

آنچنانكه اثبات گرديده است، بين حرف و عمل آقاي كرزي بسيار فاصله ها وجود دارد. جناب ايشان، از يك طرف مي گويند كه حاضر نيستند حتي يك روز، بيشتر از پايان موعد رياست خود، باقي بمانند. و از طرف ديگر، با حيله هاي خاص خود، از طريق كميسيون انتخابات، مدت رياست خود را به بهانه هاي واهي، يك سال ديگر تمديد مي‌دارند. شايد جناب آقاي كرزي، معناي واقعي مشاركت را به مفهوم شركت كردن، آنهم در برخي انتخابات مي دانند؛ در حاليكه مفهوم مشاركت، بسيار فراتر از راي دادن صرف است.

سياستهاي جناب آقاي كرزي مبني بر حذف كردن رقبا و رجال برجسته، و منزوي ساختن بسياري از نخبگان و متخصصين اين كشور، چه تناسبي به مشاركت، مي تواند داشته باشد؟!

رییس جمهور آينده آمريكا كابوس جديد حامدكرزي

آقاي حامد كرزي داشته هاي امروزين خود را تا حد بسيار زيادي مديون حزب جمهوري خواهان آمريكاست. جناب ايشان در طول هفت سال گذشته همواره از اين آبشخور، نوشيده است اما با ختم دورة رياست جمهوري جرج بوش، ستاره بخت حامد كرزي نيز رو به افول خواهد گذاشت.

سياست خارجي كانديداي جوان دموكراتها، (آقاي باراك اوباما) آنچنانكه وي بارها بيان داشته است، در قبال عراق، پاكستان وافغانستان، بسيار متفاوت با سیاست های بوش خواهد بود. اوباما به شدت از آقاي كرزي انتقاد نموده است كه حكومت كرزي تاهنوز از پناهگاه دوران جنگ بيرون نيامده ونتوانسته است تا دستگاههاي اداري را بازسازي نموده و اعتماد مردم را جلب كند. با انتقادهاي صريحي كه اوباما از سياست‌هاي تيم بوش و حكومت فعلي افغانستان داشته است، بعيد به نظر مي‌رسد كه وي وحزب دموكرات‌ آمريكا، حمايت‌هاي اين كشور از آقاي كرزي را استمرار بخشند. كانديداي سياهپوست حزب دموكرات تاچندي بعد به كابل خواهد آمد تا اوضاع افغانستان را از نزديك تحليل نمايد. در آن هنگام؛ آقاي كرزي كه عزم خود را براي تداوم رياست خويش استوار ساخته است وصدالبته كه محتاج حمايت آمريكائيها نيز خواهد بود، ضعف اداره، نا امني ها و فساد در ادارات خود را براي اوباما چگونه توجيه گري خواهد نمود؟ هر چند كه سخنگوي وزارت خارجه آمريكا به نمايندگي از آقاي كرزي مي گويد كه اگر اوباما به افغانستان سفر كند، حتماً نظرش تغيير خواهد كرد چرا كه سخنان او در گرماگرم انتخابات رياست جمهوري آمريكا بيان شده است اما قطعاً نظر اوباما در مورد اداره آقاي كرزي، بسيار جدي است. جان مكين جمهوريخواه نيز در آخرين نظرش گفته است كه حامدكرزي يك رئيس جمهور ناكام بوده است و بعيد به نظر مي رسد كه او هم در صورت پيروزي، از يك مهره‌ي ناكام در افغانستان حمايت كند لذا هردو كانديد امريكايي همچون كابوسي براي جناب آقاي كرزي خواهد بود. به نظر مي‌رسد كه در صورت پيروزي دموكراتها در انتخابات آينده رياست جمهوري آمريكا، آنان تغييرات كلي در عرصه سياست‌‌هاي خارجي خويش خصوصاً در قبال عراق، افغانستان، پاكستان و ايران رونما خواهند ساخت. اوباما به صراحت بيان داشته است كه نيروهاي آمريكايي را از عراق خارج خواهد نمود و نيروهاي شان در افغانستان را تقويت خواهند كرد.

در چنين حالتي، يعني تقويت نبرد با تروريزم در افغانستان، آمريكاي تحت رهبري دموكراتها مهره اي ضعيف همچون آقاي حامد كرزي را در راس هرم قدرت در افغانستان، نخواهد پذيرفت. اوباما همچنين گفته است كه منبع تروريسم در خاك پاكستان مي‌باشد و وي درصورت پيروزي اش در انتخابات آمريكا پايگاههاي عناصر افراطي در خاك پاكستان را هدف قرار خواهد داد.